biekesblog


zaterdag 3 december 2011

Brief aan de Sint

Beste Sint (ik ga er gemakshalve van uit dat u in deze bescheiden tijden niet meer gehecht bent aan termen als hooggeachte of eerbiedwaardige),

Het was fijn u vanochtend te ontmoeten. Ok, ik geef toe, ik word doorgaans niet dolenthousiast wanneer er op een druilerige zaterdagochtend hoogbejaarde, harige mannen aan mijn deur staan, al helemaal niet wanneer ze zich laten vergezellen door opzichtig geklede pieten die met speculoos en snoep staan te zwaaien voor de gretige ogen van m'n kroost, om vervolgens 3 Euro te vragen voor "het goede doel". Maar goed, deze specifieke omstandigheden bedekken we grootmoedig met de mantel der liefde en tolerantie.
Dat uw baard wat vettig en vergeeld leek en uw knalblauwe sokken spottend onder uw (Te warm gewassen? Dat heb je met dat celibaat.) habijt uitpiepten, ook dat zien we ridderlijk door de vingers.

Maar sta me toe even mijn ergernis te uiten over uw communicatieve vaardigheden.

"En ben jij braaf geweest?" vroeg u achteloos en routineus aan mijn oudste zoon toen hij nietsvermoedend de deur opendeed. De knul staarde u onbegrijpend aan. De opmerkzame toeschouwer kon in zijn blik zelfs een zekere meewarigheid bespeuren. Toen ik ter hulp schoot en in zijn plaats vrolijk "Gelukkig niet, nee!" antwoordde, was u even helemaal van slag, zoals bleek uit de wilde verbijstering in uw blik. Heel even had ik met u te doen. "Ouders die niet willen dat hun kinderen braaf zijn!? Waar gaat het naartoe met de wereld?!" zag ik u denken.

Laat het nu net diezelfde gedachte zijn die mij op geregelde tijdstippen het humeur grondig verziekt. "Waar gaat het naartoe met de wereld!?"

Nu heb ik voor de aardigheid, de duidelijkheid en de volledigheid even voor u opgezocht wat "braaf" betekent. Onder de meest gebruikte betekenissen vond ik: "dociel", "gehoorzaam", "wie doet wat ik zeg", en meer van dat fraais.

Nu ben ik ervan overtuigd dat u dit adjectief bezigt met de allerbeste intenties, beste Sint. Maar sta me toe prangende vragen te stellen bij de verwachting dat onze kinderen zich dociel en gehoorzaam gedragen en doen wat hen wordt gezegd.

Deze wereld gaat grondig naar de verdoemenis (ik wilde een ander woord gebruiken, maar ik vermoed dat u nogal gesteld bent op fatsoenlijk taalgebruik). Hele landen en contreien worden bestuurd door hebzuchtige machtswellustelingen en volslagen idioten. Mensen slaan mekaar de hersens in voor een scheef woord of een rare blik. Mensen brengen het grootste deel van hun leven door in vluchtelingenkampen, zonder noemenswaardige toekomst, zonder kansen. Over het klimaat durf ik niet eens te beginnen, want voor u het weet krijgt u een proefverpakking prozac in de kinderschoenen in plaats van de obligate wortel voor uw paard.

En u vraagt aan mijn zoon of hij braaf is geweest?

Beste Sint, als er iets is wat deze wereld niet nodig heeft, dan zijn het brave mensen.

Even goede vrienden en tot weerziens.